Get Adobe Flash player

ข่าวสารผู้รับใช้ฯ

คำสอนทรงคุณค่า

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player

Powered by RS Web Solutions

สถิติการเยี่ยมชม

000332569
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
152
184
1042
255965
4825
6925
332569

Your IP: 54.226.73.255
Server Time: 2019-04-25 20:30:11

Who 's Online

มี 6 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

บทเพลงของผู้รับใช้ฯ

1. ชีวิตในวัยเด็กและเยาวชน

            คุณแม่ลุยยีนา ดี โยร์โย เกิดที่เมืองทาวางาโก แขวงอูดีเน ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 25 เมษายน 1900? จากบิดามารดาที่มีใจศรัทธาและเข้มแข็ง คือ นายยาโกโม และนางอันนา? กีอันเนตตี ท่านเป็นบุตรหญิงคนที่สี่ ในจำนวนพี่น้องหญิงทั้งหมด 6 คน

        ท่านเล่าให้ซิสเตอร์ผู้รับใช้ ฯ คนหนึ่งฟังว่า ขณะมีครรภ์ คือมีท่านเองอยู่ในครรภ์นั้น มารดาเป็นโรคที่ต้องเจาะเอาเลือดออกเพราะมีเลือดมากไป คุณหมอก็ถามบิดาของท่านก่อนว่า จะเอาลูกไว้หรือเอาแม่ เพราะการเจาะเอาเลือดออกอาจจะมีอันตรายถึงชีวิต บิดาท่านตอบว่า เอาแม่ไว้ (เพราะลูกยังไม่เกิดก็ยังไม่เห็น ก็ไม่รัก) ในที่สุด หมอเจาะเอาเลือดทิ้งไปบ้าง และที่สุดก็รอดทั้งแม่ทั้งลูก เวลาที่ยังเล็กอยู่ ท่านต้องกินอาหารบำรุง เช่นตับไก่อยู่เสมอ และยังมีผลต่อสุขภาพของท่านต่อ ๆ มา [1]

        พื้นฐานอีกอย่างหนึ่งที่มีผลต่อบุคลิกภาพของท่านก็คือ ครอบครัวของท่านไม่มีลูกชายเลย บิดาก็อยากได้ลูกชายสักคนเป็นธรรมดา ดังนั้น คุณแม่ลุยยีนา บุตรหญิงคนที่สี่ ก็เลยเป็นคนที่มีลักษณะเข้มแข็งเหมือนผู้ชาย ตั้งแต่อายุยังน้อย เพราะรักและสนิทกับบิดา ชอบไปไหนกับบิดาเสมอ ทำงานหนักเหมือนเป็นลูกผู้ชาย เป็นมือขวาของบิดาในการทำงาน การซื้อของและการจัดการเรื่องต่าง ๆ ภายในบ้าน และเมื่อเข้าสู่วัยรุ่น ก็ใช้เวลาว่างไปช่วยงานของคุณพ่อเจ้าวัด เช่นสอนคำสอนสัปดาห์ละ 2-3 ครั้ง เข้ากลุ่มเยาวชน ต่อมาก็ได้รับเลือกให้เป็นประธานกลุ่มเยาวชนหญิงของวัด และด้วยความที่เป็นคนร่าเริงและมีชีวิตชีวา ท่านก็ดึงดูดบรรดาเยาวชน และช่วยพวกเขาให้มีความศรัทธาและเป็น คริสตชนที่ดี [2]

         ตั้งแต่วัยเด็ก พระเจ้าประทานญาณพิเศษให้ท่านรับรู้อะไรล่วงหน้า ท่านเล่าว่า เมื่อท่านยังอยู่กับบิดามารดา จำไม่ได้ว่าอายุกี่ขวบ (คงจะเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) เช้าวันหนึ่งท่านแต่งตัวสีดำไว้ทุกข์ ออกจากบ้านจะไปวัด พอดีพบบิดาในสวน บิดาถามว่าทำไมแต่งตัวแบบนี้ ไว้ทุกข์ใคร ลุยยีนาตอบว่า "ไว้ทุกข์พี่เขย เมื่อคืนนี้มาหา เขาตายแล้วในสนามรบ" บิดาดุว่า "แต่งตัวแบบนี้ได้หรือ รีบไปเปลี่ยน เดี๋ยวพี่สาวรู้เรื่องเข้าเสียใจตาย" ลุยยีนา ก็รีบไปเปลี่ยน และทำใจปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอสายๆ ก็มีคนเอาเครื่องหมายททารของพี่เขย ที่แสดงว่าทหารตายแล้วส่งมาให้ทางบ้าน ทุกคนในบ้านทราบความจริง แต่ลุยยีนาทราบ เพราะพี่เขยมาหาและบอกข่าวก่อนแล้ว ท่านจึงรู้ก่อนคนอื่น ๆ ก็เป็นสิ่งที่แปลก[3]

        เป็นเรื่องน่าสนใจที่จะคิดว่า ท่านปาซอตตีถูกส่งไปทำการรบที่อูดีเน บ้านเกิดของคุณแม่ลุยยีนา ขณะที่คุณแม่ยังเป็นเด็กอยู่ (ระหว่างปี 1916-1918) และพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้าทรงนำท่านทั้งสองมาพบกันในงานธรรมทูตที่บางนกแขวก


[1] ?ซ.วชิรา กฤษบำรุง สมาชิกภคินีผู้รับใช้ ฯ คนหนึ่ง? ได้รับฟังคำเล่าจากคุณแม่ลุยยีนา ระหว่างที่สนทนากับคุณแม่เป็นการส่วนตัว? แต่ไม่ได้บันทึกวันที่เล่าไว้ ???เทียบ?? Ispettoria Thailandese, ?Cenni Biografici di Sr.Luigina di Giorgio,? SIHM 10.2002 ??p.17

[2] ?เทียบ? Ispettoria Thailandese,? Cenni Biografici di Sr.Luigina di Giorgio, SIHM 10.2002? ??p.1

[3] ?ซ.วชิรา กฤษบำรุง ผู้รับฟัง ??เทียบ?? Ispettoria Thailandese,? Cenni Biografici di Sr.Luigina di Giorgio SIHM 10.2002? ?p.17

ฝ่ายแพร่ธรรม

ฝ่ายการอบรมต่อเนื่อง